ها

ها وصفی است نه از یک یا چند بعد زمان، روایتی است نه در پی اثبات یا نفی این و آن، بلکه تجلی یک آن در خود تپیدن است.
هر برگش مکاشفه تنهایی وجودی است که سمت و سویی جز مرکز خودش ندارد، از جایی آغاز نمی‌شود و قرار نیست به جایی بیانجامد،
ها پیاله‌ای است خالی، پر از تهی متعال.