روی خط چشم

روی خطِ چشم، شاملِ ده داستانِ کوتاه است که از منظرِ ساختاری به‏ هم وابستگی دارند اما مستقل از هم خوانده می‌شوند. در داستان‌های اين کتاب جهانِ مرموز طنزآلود هوشمندزاده در رابطه با انسان و اشيا و مهم‌تر از همه در ايجازِ زبانی‌اش آشکار می‌شو‌د. در هر داستان امری به‏ ظاهر پيش ‏پا افتاده کلِ متن را به تسخيرِ خود درمی‌آورد و موجب حرکتِ انسانش می‌شود به سوی نوعی مينيماليسم در زندگی، مينيماليسمی که در اعماقش جريانِ ممتدِ زيستن با بحران دست‏ و پنجه نرم می‌کند و طنينِ آرام و درعين‏ حال مؤثرش به آهستگی به گوش مخاطبِ هوشمندزاده می‌رسد. هر کدامِ اين ده داستان درون‌مايه‌‌‏ای بکر دارد که از ذهنِ نقيضه‌سازِ نويسنده‌اش برآمده‌ است، درون‌مايه‌‏ای که در‌ش خونسردی راوی موج می‌زند و نيشخندش به جهان و ماجراهايش. و اين شايد بزرگ‌ترين نفرينِ هوشمندزاده‌‌ی نويسنده است؛ پوزخندی که انگار بر جهانِ او ترسيم شده و مخاطبش را نشانه رفته است.