مقامات متن

مرضیه ستوده به مدت هشت سال در کلوپ ادبی سازمان زنان انتاریو، در بخش داستان‌نویسی به صورت داوطلب، همکاری مداوم داشته است.
ستوده در داستان‌هایش به معضلات مهاجرت، تقابل سنت و مدرنیته، تضادهای درونی و بی‌پناهی پرداخته‌ است.‌
شخصیت‌های داستان‌ها، پس از شکست‌ و سرخوردگی در تلاشند به هماهنگی با زندگی و آشتی با خود برسند و در روند مکاشفه‌ای معنوی، خواننده را به مشارکت و تأمل وامی‌دارند. از وجوه برجسته این اثر پرداختن به تجربیات اقوام نخستین و نیز موضوع کشتار کودکان بومی در مدارس کاتولیک کانادا است. در این اثر تروماها و تجربیات تاریخی ایرانیان مهاجر و پناهنده در گفت‌وگو و در هم تنیده با مسائل اقوام بومی کانادا روایت می‌گردد تا شخصیت‌های اثر برای تسکین و در جست‌وجوی چشم‌انداز رهایی با تاریخ‌های یکدیگر ارتباط گرفته، و از مبارزات دیگری بیاموزند.