کجا می‌نویسم

آنچه می‌دیدم، نه مردی از نفس افتاده بلکه کسی بود که روزگاری ساعت‌های عمرش را یک‌نفس دویده و حالا، تنها، ایستاده و لبخند می‌زد.
چند برگ از این کتاب را اینجا در گوگل بوکز بخوانید.