چین و ژاپن

سفر اودیسه‌وار این “قلب دربه‌در” به “شرق بهشت” در ٥٢ سالگی او، یعنی در سنین پختگی و روزگاری که کازانتزاکیس از تحولات و دغدغه‌های روحی و فکری گذشته است، به انجام رسید. او در طول این سفر، سال‌هایی را که از مرحله‌های مختلفی از ارتقاء روحانی و تحولات انسان‌گرایانه عبور کرده است، به یاد می‌آورد. این مراحل شامل ملی‌گرایی اشراف سالارانه در گام نخست و سوسیالیسم آرمان‌شهری در گام دوم بوده و به مرحله‌ی “انسان‌گرایی جهانی و عروج روحانی” منجر شده است. اما این تجربه‌ها، کازانتزاکیس را از تأثیرگذاری روحانی و احساسی در مواجهه با انسان‌ها و فرهنگ‌ها بی‌نیاز نمی‌کند، و در گزارش‌گری تجربیات و مشاهداتش، همچنان احساساتی و پرشور را با خود حمل می‌کند. در بازگویی از سفر ژاپن و چین، به رنود دو ژورنال نوشته است: “چشمانم هنوز از شرق مملو است و قلبم شکسته می‌شود. اکنون همه چیز در اروپا برایم بی‌روح، بی‌مزه، بی‌بو، ناچیز و غم‌انگیز به نظر می‌آید. در ژاپن، بسیاری از چیزهای زیبا را دیدم و در چین، بسیاری از مردمان عمیق و انسان را مشاهده کردم.”