مونی مامانی ۲ (من عصبانی ام!)

داستان با حوادث عجیب برای نی نی مونی آغاز می‌شود، حوادثی حتی آشنا برای والدین او؛ لحظاتی که در آن همه چیز طبق انتظار پیش نمی‌رود، یک اسباب‌بازی می‌شکند یا یک سازه ساختنی فرو می‌ریزد. در این لحظات، کتاب به جای سرزنش، احساس کودک را به رسمیت می‌شناسد.نویسنده تأکید می‌کند که نباید احساسات کودک را کوچک و کم‌اهمیت شمرد. وقتی کودکی از چیزی می‌ترسد یا عصبانی است، والدین باید بتوانند حس امنیت و آرامش را در کودک به وجود بیاورند، نکته جالب دیگر کتاب این است که به کودک نمی‌گوید «عصبانی نباش»، بلکه با او همراه می‌شود و نشان می‌دهد که خشم چه حسی بونیا این هیجان را خلاقانه مجسم می‌کند؛ خشم ممکن است شبیه به یک موجود قرمز و بزرگ باشد که از درون کودک فوران می‌کند، یا ابری طوفانی که همه جا را تیره و تار می‌سازد. این تصویرسازی به کودک کمک می‌کند تا آن حس درونی و مبهم را در به شکل بیرونی ببیند و آن را بهتر درک کند.
پس از شناسایی و شکل دادن به این احساس، کتاب کودک را به سمت مرحله‌ی بعد هدایت می‌کند: پیدا کردن راهی برای آرام شدن. که شامل نفس عمیق کشیدن، پیدا کردن یک گوشه‌ی دنج برای تنها بودن، یا حتی فریاد زدن در یک بالش باشد. تصاویر کتاب در این اینجا بسیار مناسب طراحی شده است بصورتی که فرآیند تدریجی فروکش کردن خشم و بازگشت آرامش را به تصویر می‌کشند و به کودک توضیح می دهد این احساس بزرگ، هرچقدر هم که باشد، گذرا است.
در نهایت، «مونی مامانی 2 (من عصبانی‌ام!)» یک کتاب مناسب برای سواد عاطفی است. این کتاب به کودکان واژگان و تصاویر لازم برای بیان احساساتشان را می‌دهد و به آن‌ها می‌آموزاند که هیجانات، حتی انواع دشوار آن، بخشی طبیعی از انسان ها است و در کنار آن به والدین نیز نکاتی جهت تربیت بهتر کودک ارائه می‌دهد.