عشق ایرانی من

«عشق ایرانی من» که کاترین سیگوره آن را بازنویسی کرده، داستانی واقعی از زندگی بئاتریس اوره است؛ زنی فرانسوی حدود ۴۲ ساله که بعد از مرگ همسرش با مادر و پسر نوجوانش در کاله زندگی می‌کند. او در جریان یک اتفاق ساده با پناهجویان کمپ کاله آشنا می‌شود؛ جایی که مهاجران زیادی در شرایط سخت منتظر فرصتی برای عبور به انگلستان هستند. این آشنایی مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد.
در اردوگاه بئاتریس با مختار، مردی ایرانی روبه‌رو می‌شود. مختار همراه با چند مهاجر دیگر برای اعتراض به شرایط نامطلوبشان دهان خود را دوخته است. این برخورد سرآغاز رابطه‌ای میان آن دو می‌شود؛ رابطه‌ای که در دل تفاوت‌های فرهنگی، زبانی و اجتماعی شکل می‌گیرد. بئاتریس به مرور به مختار نزدیک می‌شود و تصمیم می‌گیرد برای عبورش به انگلستان به او کمک کند، اقدامی که غیرقانونی محسوب می‌شود.
داستان نه‌تنها به رابطه بئاتریس و مختار می‌پردازد، بلکه شرایط پناهجویان در جنگل کاله، مشکلات قانونی و فشارهای اجتماعی را هم بازتاب می‌دهد. تصمیم بئاتریس برای کمک به مختار باعث درگیری‌های قضایی و تغییرات جدی در زندگی شخصی و خانوادگی او می‌شود. کتاب «عشق ایرانی من» تلاقی تجربه فردی، بحران مهاجرت و پیامدهای اجتماعی یک انتخاب شخصی را روایت می‌کند.