باله‌ی پرستوآ

در پس‌زمینهٔ ایرانِ پس از انقلاب ۱۳۵۷، در سال ۱۹۷۹، دختر هفت‌ساله‌ای به نام مژگان محمودیان تلاش می‌کند بفهمد در دنیای اطرافش چه چیزی درست است و چه چیزی غلط.
در خانه، تنها دیوار آشپزخانه است که دو زندگی متفاوت پدرش را از یکدیگر جدا می‌کند؛ یک زندگی با «مامان» و زندگی دیگر با همسر دومش.
در مدرسه‌ای خشک‌اندیش و متعصب، سرخوردگی و دلسردی مژگان تهدیدی است برای از دست دادن تنها ابرقدرتی که به آن می‌بالد: ذهنش.
او که مصمم است مسیر خودش را بسازد، تصمیم می‌گیرد بهترین راه برای پیش رفتن این است که درست برخلاف کاری عمل کند که بزرگسالان اطرافش انجام می‌دهند. اما آیا یک دختر خردسال می‌تواند تنها با اتکا به اراده و قضاوت خودش، زندگی‌اش را از نو بسازد؟
«بالهٔ پرستوها» خاطراتی از دوران کودکی و بلوغ است؛ روایتی دربارهٔ اینکه چگونه داستان زندگی خودمان را تعریف می‌کنیم و چگونه در برابر داستانی که دیگران برایمان نوشته‌اند، می‌ایستیم.
مژگان محمودیان در این کتاب، با عبور از تجربهٔ سوگ، افسردگی و آسیب‌های خانوادگی، ما را به دنیای صمیمی و تکان‌دهندهٔ دوران کودکی خود دعوت می‌کند.