جدایی‌ها

این رمان،داستانی کوتاه و تأمل‌برانگیز درباره‌ی عشق، حافظه، گذر زمان، پیری و خداحافظی است.
داستان حول استیون و ژان می‌چرخد؛ زن و مردی که در جوانی عاشق هم می‌شوند و سال‌ها بعد، در دوره‌ای دیگر از زندگی، دوباره مسیرشان به هم می‌رسد. در کنار داستان رابطه‌ی این دو، راوی که نامش «جولیان» است مدام درباره‌ی حافظه و اینکه ما چگونه گذشته‌مان را به یاد می‌آوریم و بازسازی می‌کنیم فکر می‌کند. اما کتاب فقط یک داستان عاشقانه نیست. بارنز از این رابطه استفاده می‌کند تا سوال‌های بزرگ‌تری مطرح کند:
– وقتی سال‌ها از یک اتفاق می‌گذرد، آنچه به یاد می‌آوریم چقدر با آنچه واقعا رخ داده فرق دارد؟
– آیا خاطرات ما بخشی از حقیقت زندگی‌مان هستند، حتی اگر دقیق نباشند؟
– عشق در جوانی و در سالخوردگی چه تفاوتی دارند؟
– با نزدیک‌شدن به پایان زندگی، چه چیزهایی واقعا برای انسان اهمیت پیدا می‌کنند؟
– و مهم‌تر از همه: وقتی قرار است از کسی یا چیزی خداحافظی کنیم، چه چیزی از آن باقی می‌ماند؟
خود بارنز کتاب را داستان مردی و زنی می‌داند که جوان و دوباره پیر عاشق می‌شوند و در کنار آن، داستانی درباره‌ی فرسوده‌شدن بدن، محو شدن تجربه‌ها و تبدیل‌شدن تجربه به خاطره است.