هفت سال در کابل

تنی از کتاب حاضر: ” …ما هم حداقل خود من سخت طرفدار برنامه میخک نقره ای فریدون فرخزاد شده بودم، که هفته ای یکبار پخش می گردید .چند روز از رسیدنمان بکابل نمی گذشت که متوجه شدیم گوگوش مهم ترین چهره شناخته شده برای کابلی ها بخصوص مشاوران نظامی و مترجمین اعزام شده از شوروی که اکثرا تاجیک وفارس زبان بودند می باشد.

می شود گفت اکثریت قریب به اتفاق این مشاوران و مترجمان سازمان ما یعنی فدائیان را نمی شناختند. اما همگی از جیک و پوک زندگی گوگوش با خبر بودند و خواننده محبوبشان بحساب می آمد. اکثرا فیلم ببر مازندران ودر امتداد شب را دیده بودند واین دو فیلم را جزءبهترین فیلم هائی می دانستند که در عمرشان دیده بودند.

گوگوش پیش تاجیک ها واقعا جایگاه ویژه داشت.گوگوش برایشان یک اسطوره بود که هیچ عیبی نداشت. سال ها بعداز فروپاشی شوروی که برای مدتی در تاجکستان کار میکردم یک روز یکی از تاجیکها “کرامت تیم اوف ” که معاون شهردار دوشنبه بود بمن گفت “برای چه انقلاب کردید شما که خانوم گوگوش وستار را داشتید و همه تان مثل “بای” ” ارباب ” زندگی می کردید.اگر خانم گوگوش این جا بود ما رئیس جمهورش می کردیم “! بعد بشوخی گفت “بیا یک شرکت باز کن ما می گوئیم پسر خاله گوگوش است تمام تاجیک ها برای کار با تو صف می بندند…”