نویسنده با استناد به تحقیقات اریکا چنووت و قانون «۳.۵%»، توضیح میدهد که حتی مشارکت نسبتا اندک، حدود ۳.۵ درصد از جمعیت، در کنشهای سیاسی، میتواند به نقطه عطفی برای سقوط یک رژیم استبدادی تبدیل شود. او بیان میکند که جنبشهای غیر خشونتآمیز احتمالا ده برابر موفقتر از شورشهای خشونتآمیز به دموکراسی منجر میشوند؛ چراکه ۵۷ درصد از موفقیتهای جنبشهای مسالمتآمیز به ایجاد حکومتهای دموکراتیک ختم شدهاند، در حالی که نتایج شورشهای خشونتآمیز کمتر از ۶ درصد بوده است.
کتاب مملو از این تحلیلهای دقیق مبتنی بر اسناد مختلف و متنوع است. در واقع، بیش از آنکه یک کتاب در حوزۀ نظریهپردازی سیاسی باشد، دائما به دادههای تاریخی متعدد مباحث مطرحشده را به نحو مستند بیان میکند. همچنین قابل ذکر است که مباحث کتاب از گستردگی قابل توجهی برخوردار است، از مقایسۀ رژیمهای سیاسی مختلف تا تأثیر تکنولوژیهای مدرن بر تغییر شکل نظامهای دیکتاتوری. در نهایت، پس از بررسیها و تحلیلها، نویسنده نتیجه میگیرد که با تکیه بر روشهای مسالمتآمیز و مشارکت مدنی، راه گذار از حکومتهای استبدادی به سوی آیندهای دموکراتیک است و این توضیح این است که چگونه ملتها، پس از نابودی یک دیکتاتور، زنده میمانند.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.