بلبل حلبی

«کتاب اول شاعر»‌ از دیگر داستان‌های این مجموعه است. روایت به ظاهر ساده‌ای دارد، شاعری که پولی در بساط ندارد و حالا بدهی بالا آورده و طلبکارش با مامور اجرایی آمده است پشت در. اما همین روایت ساده، با طنز ظریف قلم کشاورز، خواندنی شده است و با اینکه موقعیت تراژیک است، خنده بر لب می‌آورد. در همان اوایل داستان، آنجا که ملیحه، زن شاعر، می‌خواهد او را از بالای دیوار فراری دهد، می‌خوانیم: «دست و پا چلفتی‌تر از آن بود که ملیحه فکر می‌کرد. چار دست و پا چسبیده بود به تیغه‌ی دیوار و مثل لندوک می‌لرزید.» این توصیف شاعری است که می‌خواهد با کمک زنش از دست طلبکار بگریزد، اما توان گریختن هم ندارد.
داستان «بلبل حلبی» ‌هم، که نام کتاب از روی آن انتخاب شده، داستان تعمیرکاری است که آمده تا زنگ بلبلی در خانه‌ی دختری به نام نیلو را درست کند. نیلو باز منتظر شنیدن صدای بلبل خانه‌اش است تا خبری از معشوقی غریب و ناشناخته بیاورد غافل از آنکه… .
آدم‌های داستان‌های کشاورز، آدم‌هایی عادی هستند که گاه خواست‌‌‌شان، هر چند ساده، با واقعیت تلخ زندگی‌‌شان تطبیق ندارد، آدم‌هایی عاشق و تنها، آدم‌هایی که گاه دنبال هویت خود می‌گردند و دست و پا می‌زنند تا بلکه جایگاه خود را در زندگی و جامعه پیدا کنند. نویسنده در داستان‌های این مجموعه از فقر می‌گوید و بی‌عدالتی، از شانس می‌گوید و از تقابل واقعیت و خیال.
این کتاب که برندۀ هفتمین دورۀ ‌جایزۀ منتقدان و نویسندگان مطبوعات نیز شده است، خواننده را به تامل وا‌می‌دارد. داستان‌هایش کوتاهند اما تاثیرشان بر ذهن خواننده طولانی‌ست.