هوانورد

هوانورد یوجین وودولازکین که توسط توسط لیزا سی هایدن از روسی ترجمه شده است ، تعادل کامل بین یک گفتمان فلسفی در رابطه بین حافظه و تاریخ و یک نوع بحران وجودی را در دوران مدرن نمایش میدهد
مردی سی و چند ساله که در سال ۱۹۰۰ به دنیا آمد و شاهد انقلاب روسیه ۱۹۱۷ بود ، به طرز مرموزی در سال ۱۹۹۹ در بیمارستانی در سن پترزبورگ از خواب بیدار می شود و هیچ خاطره ای ندارد از آنکه کیست و چگونه به آنجا رسیده. به دستور پزشک خود او شروع به نوشتن افکار ، مشاهدات و یادآوری های خود در یک دفترچه می کند و در بیشتر مواقع این داستان از طریق مدخل های ژورنال او بازگو می شود ، درحالیکه او به آرامی حافظه خود را به دست می آورد.او شروع به ساختن تصویری از زندگی سابق خود می کند: روسیه در اوایل قرن بیستم، تلاطم انقلاب و عواقب آن. اما همه ی این ها چطور ممکن است وقتی تاریخ قرص های کنار تخت او ۱۹۹۹ است؟