سرخ و سیاه

استاندال رمان را به آینه‌ای تشبیه کرده که در جاده‌ای در حرکت است، گاهی آبی آسمان‌ها را منعکس می‌کند و گاهی گل و لای و چاله‌های جاده را. سرخ و سیاه شاید اولین کتابی است که شخصیتی از توده مردم را در یک چشم‌انداز پهناور تاریخی، همراه با کاوش عمیق روانی مطرح می‌کند. از همین روست که ژولین سورل، قهرمان کتاب، از یک نوجوان جاه‌طلب روستازاده به یک شخصیت نمونه ادبیات جهانی بدل شده است.