خود بهسازی

محتوای کتاب «خود بهسازی» بر بررسی مشکلاتی تمرکز دارد که ریشه در درون فرد دارند، نه مسائلی که ناشی از شرایط بیرونی، محیط اجتماعی یا رویدادهای پیش‌بینی‌نشده زندگی هستند. آلرس این دسته از دشواری‌ها را مشکلات خودزاد می‌نامد؛ مسائلی مانند حسادت، خشم، ضعف اراده، غرور، احساس حقارت، اضطراب یا خودفریبی. او معتقد است بسیاری از ناهنجاری‌های رفتاری نتیجه نوعی خودمحوری پنهان است که فرد را از شناخت واقع‌بینانه خود باز می‌دارد. در این چارچوب خودشناسی اولین گام در مسیر خودسازی معرفی می‌شود. نویسنده توضیح می‌دهد که انسان اغلب تصویری آرمانی یا تحریف‌شده از خود می‌سازد و با توجیه‌های مختلف، نقص‌های شخصیتی‌اش را پنهان می‌کند. بنابراین فرایند رشد شخصی با کنار گذاشتن این توهم‌ها و پذیرش ضعف‌های واقعی آغاز می‌شود.
آلرس برخلاف برخی جریان‌های روان‌کاوی که رفتار انسان را عمدتا محصول ناخودآگاه یا گذشته می‌دانند، برای انتخاب آگاهانه و تصمیم اخلاقی جایگاه مهمی قائل است. از نظر او تغییر شخصیت فرایندی تدریجی و مبتنی بر تمرین مستمر است. این تغییر تنها با شناخت نقص‌ها حاصل نمی‌شود، بلکه نیازمند اقدام عملی، اصلاح عادت‌ها و جهت‌دهی دوباره به اهداف زندگی است. نویسنده همچنین تحت تأثیر روان‌شناسی فردی و مباحث مربوط به احساس حقارت، توضیح می‌دهد که بسیاری از تلاش‌های افراطی برای برتری‌جویی یا جلب توجه، واکنشی به احساس ناکافی بودن است. در نتیجه خود بهسازی واقعی زمانی رخ می‌دهد که فرد به جای تمرکز وسواس‌گونه بر اثبات خود، به سمت ارزش‌های پایدارتر و اهداف فراتر از منافع شخصی حرکت کند.
یکی دیگر از ویژگی‌های مهم کتاب «خود بهسازی» پیوند میان روان‌شناسی و اخلاق است چرا که آلرس بر این باور است که مشکلات شخصیتی را نمی‌توان صرفا با ابزارهای فنی یا درمان‌های سطحی برطرف کرد، زیرا این مشکلات با نگرش انسان به خود و جهان گره خورده‌اند. به همین دلیل او مفاهیمی مانند تواضع، مسئولیت‌پذیری و صداقت با خویشتن را پیش‌شرط هر نوع رشد پایدار می‌داند. کتاب فقط به طرح مباحث نظری بسنده نمی‌کند و در بخش‌های مختلف، به بررسی نمونه‌های رفتاری و پیشنهاد شیوه‌های اصلاح عادت می‌پردازد.