رنج و التیام

سوگ، ماتم، رنج، غم یا هر حالت دیگری که از وقوع مصیبتی عارض می‌شود، تنها به مشکلات روان محدود نشده و اکثر اوقات جسم فرد را نیز بیمار و رنجور می‌سازد. اندوه انسان خودبه‌خود بهبود نمی‌یابد، بلکه احتیاج به التیام دارد. درواقع گذر از فقدان با فراموش‌کردن آن پایان نیافته و حتما مراحلی از پذیرش، رویارویی و غیره باید صورت گیرد تا فرد از بند تألم آزاد شود. التیام مصیبت‌زدگان، دانش و مهارتی‌ست که هر شخصی در مقام مشاور، درمانگر، مددکار یا روان‌شناس باید به آن دست یابد تا بتواند ماتم‌دیدگان را در این گذار دردناک، همدلانه راهنمایی کند.
ج. ویلیام وردن در کتاب خود به نام «رنج و التیام»، ابتدا چهار تکلیف در مورد رویارویی با سوگ به خواننده می‌آموزد. در مرحلۀ بعد واکنش‌های بهنجار و نابهنجار دربرابر ماتم را شرح داده و درمانگر را برای مشاورۀ صحیح به ماتم‌دیدگان راهنمایی می‌کند. در کتاب «رنج و التیام» از دارو درمانی به‌عنوان ابزار کمکی صحبت شده و همچنین واکنش‌های متفاوت به ماتم به‌صورت دقیق شرح و بسط داده‌شده است.
هر فرد ماتم‌دیده با توجه به پیشینۀ زندگی، نوع فقدان و شرایط سنی و جنسیتی، به نوع خاصی از مشاوره و درمان نیازمند است که همگی اینها توسط نویسنده بررسی شده و اعمالی مانند خودکشی، سقط جنین و غیره که محتمل است از ماتم‌دیدگان سر بزند نیز در این کتاب مورد بررسی قرار گرفته است.
از طرفی، تخیل یک ضایعۀ دردناک برای یک فرد درمانگر، یکی از سخت‌ترین چالش‌هایی است که با آن روبه‌رو می‌شود؛ زیرا وی را با مصیبت‌هایی که خود ازسرگذرانده روبه‌رو می‌سازد. وردن در کتابش در این باب نیز پیشنهاداتی ارائه داده و در آخر، چند روایت کاربردی از تجربۀ ماتم‌دیدگان را برای راهنمایی بهتر خواننده به کتاب خود افزوده است.