سه داستان عاشقانه ایرانی

ایران از دیرباز سرزمین داستان‌های عاشقانه بوده است. خواندن نسخه‌های منظوم این داستان‏‌ها شاید برای همه آسان نباشد، اما کتاب “سه داستان عاشقانه‌ی ایرانی” این منظومه‌ها را به صورت نثر و با زبانی شیوا و رسا بازگو می‌کند. از جمله این داستان‏‌ها می‌توان به “ویس و رامین” اشاره کرد که از دوران پیش از اسلام سینه به سینه نقل شده و سپس فخرالدین اسعد گرگانی، شاعر قرن پنجم، آن را به نظم درآورده‌است. در این کتاب، “همای و همایون” سروده‌ی خواجوی کرمانی نیز به نثر درآورده شده است. داستان سوم “رابعه و بکتاش” درباره‌ی رابعه دختر کعب قزداری، اولین شاعر زن فارسی‌زبان و عشق نافرجام او به بکتاش است که در “الهی‌نامه‌” عطار و “بکتاش‌نامه” رضا قلی‌خان هدایت به نظم نگاشته شده است. این کتاب در سه بخش به پژوهشی درباره‌ی ریشه‌های اصلی هر یک از این داستان‌ها پرداخته و آن‌ها را به شکلی جامع و دقیق معرفی می‌کند.