مالیخولیای مقاومت

هنگامی که «بلا تار» یازده سال پس از فروپاشی بلوک شرق، فیلم «هارمونی‌های ورکمایستر» را با سی‌ونه برداشت بلند ساخت، نظرها خیلی بیشتر از گذشته به سوی «لسلو کراسناهورکایی» و رمان بزرگش جلب شد. اگر بلاتار فیلمش را بر التقاط منظرهای پیداوپنهان فاشیسم و نمایشگری‌های برآمده از آن استوار کرد، «مالیخولیای مقاومت» کراسناهورکایی را می‌توان جلوه‌ای از مجارستان پس‌از جنگ دوم دانست، آن‌هم در آخرین روزهای نفس کشیدن هرآن‌چه در گیرودار میان شوروی و غرب در بی‌شکلی تمام شکل گرفته بود. شهر کتاب، شهر فرورفته در افسون ابدی‌ جامعه‌ی نمایش است که حیرت‌‎زدگی به زیست روزمره‌ی مردمش تبدیل شده است.