نقابی به رنگ آسمان

نور با این کارت، نقابی بر چهره می‌زند و وارد دنیایی می‌شود که پیش از آن، از بیرون به آن می‌نگریست: او با هویت جدید، به گروهی از باستان‌شناسان اسرائیلی می‌پیوندد و در دل حفاری‌های سرزمین اشغال‌شده، نه‌فقط لایه‌های تاریخ مدفون فلسطین، بلکه رازهای مدفون در دل خودش را نیز می‌کاود. در این سفر، مرز میان «خود» و «دیگری» کمرنگ می‌شود؛ نور، در تقلای فهم اور، به بازاندیشی در هویت، حافظه، عشق، تنهایی، و تعلق می‌رسد.
خندقجی در «نقابی به رنگ آسمان» با استعاره‌ی نقاب، بازی ظریف و جسورانه‌ای میان روایت‌های فلسطینی و اسرائیلی خلق می‌کند. روایتش شاعرانه، اندیشمندانه و پر از لایه‌های فلسفی است؛ روایتی که نه صرفا داستان یک فرد، که پژواکی از تجربهٔ زیستهٔ یک ملت است. این رمان، بیانیه‌ای خاموش اما قدرتمند است: صدایی از دل دیوارهای زندان، که فراتر از مرزها، از جست‌وجوی حقیقت، انسانیت و معنا در جهانی پر از تضاد و گسست سخن می‌گوید.
«نقابی به رنگ آسمان» خواننده را به سفری می‌برد که در آن تاریخ، سیاست، شعر و فلسفه به هم می‌آمیزند؛ سفری که در هر گامش، پرسشی تازه درباره‌ی هویت، دیگری، و سرزمینی که زیر لایه‌های خاک و روایت‌ها دفن شده، سر برمی‌آورد.