پرسش‌های بنیادین

ما انسان‌ها وجود داریم بي‌آن‌که اين بودن نتيجه تصميم خودمان باشد – چشم باز كرديم و ديديم كه در اين جهانيم. و هميشه نيز با اين پرسش‌هاي بنيادين مواجه بوده‌ايم كه ما كيستيم و اين جهان چيست. عقل بسيار به ياري‌مان آمده اما گره‌هاي ناگشوده همچنان بسيارند. آن‌گاه كه عقل و حواس درمي‌مانند، ايمان راه‌گشا به نظر مي‌آيد، اما ايمان از جنس شناخت نيست. براين مگي گرچه با جسارت اين ادعا را مطرح مي‌كند كه ما راهي براي شناخت سرشت خويش نداريم، اما با بياني شيوا و كلامي گيرا ترغيبمان مي‌كند از آن چيزهايي كه مي‌توانيم بشناسيم نقشه‌اي ترسيم كنيم تا به حد و مرز چيزهايي پي ببريم كه برايمان معنا دارند؛ چرا كه يك دنيا تفاوت است ميان گم‌شدن در روشنايي روز و گم‌شدن در تاريكي.