کوری

شهر درگیر فاجعه ی بیماری اپیدمیک “کوری سفید” می شود، بیماری که به هیچ کس رحم نمیکند و همه را درگیر خود می کند. مقامات تصمیم می گیرند تا بیماران مبتلا را به یک بیمارستان روانی خالی قرنطینه کند. اما در آنجا باند تبهکاری همه ی نابینایان را به اسارت خود در می آورد، خشونت های غیر قابل باوری که انسانیت را زیر پا میگذارد. جیره غذایی آن ها را می دزدند زنان را مورد آزار و اذیت قرار می دهند و ظلم را بر همه روا می دارند. تنها یک شاهد عینی برای این کابوس وجود دارد که هفت غریبه را راهنمایی میکند. جوزه ساراماگو با مهارت خیره کننده ی خود در نویسندگی دنیا را با مثالی باشکوه، اندوه از دست دادن و گمراهی را به تصویر می کشد. او طمع بی انتهای انسان را در وحشتناک ترین حالت خود به نشان می دهد و در نهایت روزنه ی امید در تاریکی و روحیه ی نشاط آور بشزیت را به نمایش می گذارد.